Akoestische kwaliteit

Stilte is, puur akoestisch beschouwd, de afwezigheid van geluid. Dit kan je vaststellen via een decibelmeter en is dus wetenschappelijk meetbaar. Toch gaat het bij stilte in de eerste plaats om een gevoelsmatig ervaren, ondergaan en beleven van de rust die met stilte gepaard gaat.

Lawaai kan storend zijn. De meningen over stilte, geluid en lawaai kunnen zeer uiteenlopend zijn. Toch heeft iedere mens in zijn leven op een bepaalde manier en op een bepaald moment in zijn leven wel nood aan stilte, rust en open ruimte. Dat kan in een stedelijke omgeving zijn of op het platteland.

Stilte is nog gezellig wakker kunnen worden met de ochtendzang van vogels. Een waar kabaal, maar o zo aangenaam. – Dirk Draulans

Stilte heef haar eigen stem. Stilte geeft zacht geluiden prijs, zoals het gonzen van bijen, brempeulen die openspringen met het geluid van een kus, het gekreun van een dennenboom of de plotse zang van een vogel. Ze zijn als een hoorbaar fluisteren van de uitwendige natuur.

Stilte is niet leeg, niet levenloos. Ze biedt een aangename verpozing voor het lawaai van de dag. In de innerlijke stilte ervaart de mens zijn vrijheid. Zij die zich kunnen verwonderen over het kleine, het eenvoudige, het ogenschijnlijk nietige, zien elke dag de wereld als nieuw. Want alles wat groot en mooi is, gebeurt in stilte.

Achilles Cools

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *