Jan Sels: ‘Tijd maken voor elkaar’

jansels

Een brief schrijven naar je zus, broer, tante of oom is vandaag iets van vervlogen tijden. Iedereen loopt nu op stap met een smartphone, iPhone, tablet of iPad. Deze evolutie is vooral de laatste vijf jaar enorm toe genomen. De nieuwe communicatie middelen komen op een razend tempo op ons af. Nieuwe televisietoestellen met 3 D of Smart tv zullen in de komende jaren ook ons passief tv kijken grondig wijzigen. De browser aan boord van je tv zal je de kans geven om naar elke site te surfen. Aan apps kun je niet meer ontsnappen. Facebook en Twitter hebben hun weg al gevonden naar het televisiescherm. Voor sommige ouderen onder ons zijn de woorden smart tv, internet, apps, sociale media het verzamelwoord voor “help”.

Is door de snelheid de brief gepakt. Nee, ik denk het niet. Door de nieuwe middelen komt er zo veel op ons af, dat het soms moeilijk is om door de bomen het bos te zien. Belangrijke mails heb je hierdoor soms gemist en in snelheid verwijdert alvorens gelezen te hebben. Een brief in je gewone brievenbus aan de straat. Met een hand geschreven adres zal je zeker niet ontgaan.

Mijn allereerste brief op mijn naam herinner ik me nog als gisteren. Het was op mijn 18de verjaardag. Mijn ouders waren heel benieuwd, want er was een brief aan mij geadresseerd aangekomen. Het was niet zo maar een brief, maar een geparfumeerde brief. Ik verzeker u, ik heb die degelijk gelezen en meer dan één keer gelezen.

De geschiedenis zal zich steeds herhalen. De media zal zich wel blijven ontplooien. Maar de brief heeft en blijft iets persoonlijk. Zeker een met de hand geschreven brief. Hierdoor leg je iets persoonlijk in het verhaal. Elk handschrift is anders en uniek. Geen twee handschriften zijn hetzelfde. Door een met de hand geschreven brief heb je echt een stukje van je tijd genomen voor de ander. Leg je een stukje van jezelf neer op papier.

Ik ben blij om vandaag een brief te mogen deponeren naar de toekomst. Mijn brief gaat naar de erfgoedwerkers van morgen. Erfgoed is wat onze voorouders voor ons hebben nagelaten. Het zit vol mooie dingen. Vooral tijd had men voor elkaar, tijd voor een degelijk werk af te leveren. Tijd is iets kostbaars. Tijd krijg je niet, je moet tijd maken. Tijd maken voor elkaar, in een brief bijvoorbeeld.

Hopelijk kan de volgende generatie mijn handschrift nog lezen. Alvast heb ik er een uitgetypte versie bij ingesloten. Adieu brief, ik schuif je nu naar de toekomst, het jaar 2030. Graag zou ik er dan ook bij willen zijn, bij het openen van mijn brief. Niet zomaar een brief, maar een brief met een verhaal …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *