Leo Van Miert: ‘Werken rond stilte heeft ook voor mij gevolgen gehad’

leovanmiert

Het is voor mij een genoegen u hier vandaag in het Hofke te mogen verwelkomen, en dit op de plaats waar ongeveer acht jaar geleden alles begon, mijn eerste ervaring met dit thema stilte rust en ruimte gebeurde hier. Onder leiding van Waerbeke en onder impuls van Vormingplus Kempen vonden Natuurpunt Educatie, het Hofke van Chantraine en de gemeente elkaar.

Dit is het begin van een jarenlange samenwerking rond stilte, rust en ruimte. En er werd reeds heel wat gerealiseerd, te veel om op te noemen, maar met als klapstuk de erkenning van de Liereman als stiltegebied en de opleiding van de stiltegidsen.

Het werken rond stilte, rust en ruimte heeft ook voor mij gevolgen gehad. Zo ben ik in het uitoefenen van mijn bevoegdheden als schepen hier ook bewust mee bezig en tracht deze elementen waar het enigszins kan ook in de besluitvorming mee te nemen.

In 2012 had ik nog een overvolle agenda, ik werkte nog in de privé sector, was lid van de provincieraad met al zijn bestuursmandaten, het Gielsbos en de gemeente. Ik had voor alles en iedereen tijd behalve voor mijn familie, vrienden en voor mezelf. Ik heb toen de bewuste keuze gemaakt het wat rustiger aan te gaan doen. Ik heb mij geen kandidaat meer gesteld voor de provincie (alle bestuursmandaten vielen weg) op 1 juni ben ik ook in de privé sector op pensioen gegaan. En plots kwam er ruimte voor mijn familie, vrienden en ook voor mezelf.

Ik kan terug genieten van het werken in de tuin, ik heb er tijd voor en bij goed weer zoals deze zomer zet ik mij op een bank en kijkend naar de zwaluwen kan ik wegdromen en denken aan vroeger. Toen ik samen met mijn vader en broers aan het hooien was, mijn vader plots zei: ‘De zwaluwen vliegen nog hoog, het gaat direct nog niet regenen, we kunnen nog even wachten met het hooi samen te brengen’.

Ondanks er op landbouwbedrijf wel altijd iets om handen is, was er toch even tijd om als broers een babbel te doen over het voorbije weekend of het weekend dat komen zou.

Of op de rug liggen kijken naar een valk die boven de velden hangt, een bij volgen die in de berm van bloem tot bloem vliegt. Deze momenten kan ik koesteren, ik geniet daarvan en ik voel me vandaag ook beter dan ooit. Zoals Ivo reeds zei: ‘Het is vandaag Cultuur van de stilte en deze dag staat in het teken van de Trage Post.’ En ook nu weer is het Vormingplus Kempen die in Vlaanderen de trekkersrol op zich heeft genomen.

Hiermee wil ik besluiten omdat er nog een aantal sprekers hier dieper op in zullen gaan. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *