De helende kwaliteit van stilte

Ieder van ons draagt de stilte of het potentieel van de stilte in zich.

Op niveau van het lichaam draagt de anatomie en fysiologie de organische entiteit van de stilte en innerlijke rust. Dit ondermeer door het rusten van de willekeurige beweging, het zwijgen van neuronen die aan prikkeloverdracht doen en in het bloed de mogelijkheid tot een hormonaal cocktail dat ons kalmeert. Voor het grootste deel wordt er, onder andere door de parasympaticus, autonoom en voor ons onbewust gewaakt over een basisrust, waardoor we het als normaal beschouwen dat ons lichaam steeds weer spontaan recupereert. Ons lichaam bezit een autonome intelligentie om steeds weer tot innerlijke stilte te komen.

Ook ons denken waakt over onze rust door het opdoen van kennis, een goede planning van de toekomst, leren uit geheugen en levenservaringen.
Emoties maken gebruik van onze fysiologie om ons snel waarschuwingen te geven van wat onze innerlijke rust bedreigt of bestendigt en markeren in ons geheugen wat we niet meer of juist veel meer zouden willen meemaken.

De mens als gevoelig wezen heeft via perceptie en het aangaan van een duidelijke relatie met het waargenomene nog een veel mooier potentieel in zich. Hij kan zich laten raken door de stilte, er door ontroerd worden. Hij kan zich bewust worden van de helende kwaliteit van de stilte en er dan ook bewust dagelijks meerdere teugen van nemen ter zelfmedicatie.

Door ongevallen, traumatiserende gebeurtenissen of omstandigheden kan deze rust soms bruusk verstoord worden en er zware druk ontstaan op deze mechanismen. Pijn als duidelijk lichaamssignaal en psycho-emotioneel lijden kunnen het gevolg zijn. In erge gevallen kan het kontakt met de stilte in onszelf duidelijk verstoord of zelfs soms volledig afwezig zijn.
Het ontbreken van deze basisstilte en daardoor overprikkeling van onze materie, geest en het zelf geeft dan ook duidelijke negatieve effecten of soms symptomen en pathologieën.

Rust geneest en stilte heelt

In therapie of zelfontplooiing is de stilte een onontbeerlijk instrument. Ze creëert voor ons de sfeer waarin openheid zich kan installeren en brengt ons naar een aanwezigheid in het momentane, waarin ons bewust en zuiver waarnemen zich afspeelt. Stilte is een luisteren naar. Stilte is het enorme volume waarin de geluiden zich manifesteren. Je kan stilte smaken.

Als je jezelf kan laten raken door de stilte in meditatie zijn de fysiologische effecten duidelijk voelbaar. Een diepe warmte kan voelbaar zijn of een gevoel van volume van jezelf door de vasodillatatie van de bloedvaten. Een gevoel van intensiteit of tinteling door rust in onze neurologie of een smelten van spanning of tonus in de spieren. Autonome bewegingen zijn waarneembaar zoals pulsaties, zachte autonome bewegingen ter correctie van het evenwicht in de wervelkolom, ademhaling, organen die borrelen.

In de stilte creëren we een afstand tot onze gedachten, waardoor ze waarneembaar en beschrijfbaar worden. Waar we zonder oordeel kunnen kijken naar het spel van vraag en antwoord dat zich voltrekt in onze hersenen. Soms is het zelfs daar volledig leeg en geeft de rust in ons hoofd een superdimensie aan de ons alomringende stilte. Ruimte voor filosofie en spiritualiteit en creativiteit.

Stilte is dus waarneembaar in onszelf en als ze versmelt met de stilte daar buiten kan ze ons een fundamenteel gevoel van eenheid met het geheel geven, het gevoel van bestaan, de beste zalf voor eenzaamheid.

Daniël Poelmans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *