Lawaai verstoort de stilte niet

Onze regiobijeenkomst van voetreflexologen in Poederlee begint telkens met een uitwisseling, een deugddoende aangelegenheid waar alle aanwezigen intens van genieten. Opvallend is telkens weer de zalige stilte tijdens de uitwisseling ook al zijn we met zijn 14-16 aan het werk. En als er al iets gezegd worden, is dat fluisterend, de stilte respecterend.

Op de bijeenkomst van 20 maart jongstleden was dat niet anders. Wel was er in een aanpalende zaal een huwelijksfeest met de gebruikelijke uitbundigheid en lawaai. Van fysieke stilte was er dus geen sprake. Toch werd de stilte in de groep niet gestoord. Stilte en geluid zijn kennelijk geen mekaar uitsluitende realiteiten.

 Wat is stilte?
Is het de afwezigheid van “presteren”?
Is het ontvangen?
Is het overgave?
Is het openheid?
Is het geborgenheid?
Is het “er mogen zijn”?
Is het acceptatie?
Is het verbondenheid?
Is het tevredenheid?
Is het eenheid?
Is het respect?
Is het thuiskomen bij jezelf?
Is het luisteren naar je lichaam?
Wat is toch die stilte die zich niet door lawaai laat vernietigen?
En waarom worden mensen stil als anderen hun voeten doen? 

Eens benieuwd hoe jij dat ervaart.

Graag reacties fransvanbaelen@pandora.be

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *